Kapliczka w Śleszowicach
Od 1749 roku – miejsce modlitwy, pamięci i duchowego dziedzictwa mieszkańców.
W centrum Śleszowic stoi murowana kapliczka, która od niemal trzech stuleci jest ważną częścią historii miejscowości. Wzniesiona staraniem mieszkańców, przez pokolenia stanowiła miejsce wspólnej modlitwy i wyraz ich przywiązania do wiary.
Kapliczka wzniesiona przez mieszkańców
Kapliczkę wybudowano w 1749 roku. Jest murowana, ma plan kwadratu i znajduje się w centrum wsi.
W jej wnętrzu umieszczono XVIII-wieczny posąg Chrystusa Upadającego pod Krzyżem. Figura przypomina o tradycji pasyjnej oraz o religijnych wędrówkach mieszkańców regionu.
Przez długie lata śleszowiczanie gromadzili się przy kapliczce na modlitwie. W latach siedemdziesiątych XX wieku zaczęto odprawiać w niej także niedzielne nabożeństwa.
Na trasie pielgrzymów
Rozmieszczenie figur Chrystusa Upadającego pod Krzyżem na ziemi wadowickiej i Żywiecczyźnie wiąże się z dawnymi szlakami pielgrzymkowymi prowadzącymi z terenów Beskidu Małego, Średniego i Żywieckiego do Kalwarii Zebrzydowskiej.
Wśród tych dróg wymienia się trasę przez Śleszowice, Stryszów i Stronie, a także jej wariant przez Tarnawę Dolną i Skawce.
Od kaplicy do kościoła
Przez wiele lat główne miejsce w kaplicy zajmował obraz Matki Bożej Częstochowskiej, szczególnie czczony przez mieszkańców.
Wizerunek ten przeniesiono do nowego kościoła w Śleszowicach, którego patronką została Matka Boża Częstochowska. W ten sposób historia kapliczki splotła się z historią obecnej świątyni parafialnej.
Kapliczka w otoczeniu starych lip
Kapliczkę otaczają cztery lipy drobnolistne. Jedna z nich jest pomnikiem przyrody. Drzewa wraz z kapliczką tworzą charakterystyczny fragment krajobrazu Śleszowic, łączący historyczne dziedzictwo miejscowości z jej przyrodą.
Na Przełęczy Śleszowickiej
Kaplica Matki Bożej Bolesnej i historia zachowana w miejscowej tradycji.
Na drodze ze Śleszowic do Mucharza, na Przełęczy Śleszowickiej, znajdują się dwa obiekty o szczególnym znaczeniu dla lokalnego dziedzictwa: murowana kaplica Matki Bożej Bolesnej oraz kamienny słup z wizerunkiem Chrystusa w koronie cierniowej.
Kaplica na przełęczy
Kaplica została wzniesiona w 1847 roku. Znajduje się w niej cenny posąg Matki Bożej Bolesnej, datowany na około 1470 rok.
W pobliżu stoi kamienny słup z przedstawieniem Chrystusa w koronie cierniowej. Oba obiekty przypominają o religijnej tradycji i historii mieszkańców Śleszowic.
Matka Boża Bolesna
Najcenniejszym elementem wyposażenia kaplicy jest późnogotycki posąg Matki Bożej Bolesnej, według przekazanych informacji pochodzący z około 1470 roku.
Obecność figury nadaje temu miejscu szczególny charakter i łączy je z wielowiekową tradycją religijną regionu.
Kamienny słup
Obok kaplicy znajduje się kamienny słup z wizerunkiem Chrystusa w koronie cierniowej.
Wraz z kaplicą tworzy charakterystyczne miejsce na trasie prowadzącej ze Śleszowic w stronę Mucharza.
Legenda Tekli i Andrzeja
Według miejscowej legendy Andrzej, syn dziedzica Kłosowskiego, zakochał się w Tekli – ubogiej dziewczynie pracującej we dworze. Ojciec młodzieńca sprzeciwiał się ich małżeństwu. Opowieść przekazuje, że zakochani ponieśli tragiczną śmierć: Andrzej najpierw zastrzelił Teklę, a następnie odebrał sobie życie.
Wstrząśnięci tragedią rodzice Andrzeja mieli wznieść w tym miejscu kaplicę z posągiem Matki Bożej Bolesnej. Pod figurą znajduje się napis: „Tekla i Andrzej proszą o Zdrowaś Maryja!”. W kaplicy przechowywana jest także szabla, którą miejscowa tradycja wiąże z rodziną Kłosowskich.
Kamienny słup
Ślad dawnej historii i modlitewnej pamięci mieszkańców Śleszowic.
W sąsiedztwie kaplicy na Przełęczy Śleszowickiej stoi kamienny słup z przedstawieniem cierpiącego Chrystusa w koronie cierniowej. Zabytek ten wiąże się z miejscową opowieścią o tragicznych losach Tekli i Andrzeja.
Przydrożny znak pamięci
Kamienny słup, wysoki na około 2,5 metra, został – według miejscowego przekazu – ufundowany przez sąsiadów Tekli, młodej dziewczyny, której tragiczne losy wiązane są z legendą o synu dziedzica Kłosowskiego.
Widniejący na nim napis jest prośbą o modlitwę za zmarłą i przypomnieniem o pamięci, którą otaczali ją mieszkańcy.
„Prosimy dla Tekli o Pozdrowienie Anielskie”.
Na szlaku ze Skawiec na Leskowiec
W pobliżu kaplicy i kamiennego słupa przebiegał niegdyś czerwony szlak turystyczny prowadzący ze Skawiec na Leskowiec. Przydrożne obiekty stanowiły charakterystyczny punkt tego miejsca.
Majowe modlitwy
Podczas majowych wieczorów mieszkańcy gromadzili się przy kaplicy na nabożeństwach majowych. Wspólnie śpiewali pieśni ku czci Matki Bożej, wspominając również Teklę i Andrzeja.
Matka Boża z Dzieciątkiem
Przydrożna kapliczka, która od pokoleń towarzyszy mieszkańcom Śleszowic.
Przy drodze prowadzącej ze Śleszowic do Mucharza, powyżej kościoła, znajduje się kapliczka z figurą Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus. To jedno z miejsc związanych z historią i religijną tradycją wsi.
Fundacja z XVIII wieku
Historia kapliczki sięga około 1749 roku. Według przekazanych informacji jej fundatorką była Aleksandra Smolarska, dziedziczka pochodząca z okolic Krakowa.
Pierwotnie kapliczka miała drewnianą konstrukcję. W jej centrum umieszczono figurę Matki Bożej z Dzieciątkiem, otaczaną czcią przez kolejne pokolenia mieszkańców.
Odnowienie po wojnie
Podczas II wojny światowej kapliczka została poważnie uszkodzona. Po zakończeniu wojny jej renowacją zajęli się państwo Gąsiorkowie. Drewnianą część zastąpiono metalowym zadaszeniem, które chroni figurę przed opadami atmosferycznymi.
Żywa tradycja parafialna
Kapliczka pozostaje miejscem związanym z modlitwą mieszkańców. Z pobliskiego kościoła prowadzone są do niej procesje, podtrzymujące lokalną tradycję i pamięć o fundatorach oraz osobach troszczących się o to miejsce.
Na cześć i chwałę Panu Bogu
Kapliczka z figurą Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus, związana z rodzinną historią wdzięczności i spełnionego przyrzeczenia.
Zabytkowa figurka
Na roli Dudy znajduje się ciekawy zabytek Śleszowic – figurka z posągiem Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus, ufundowana w 1894 roku. Jest ona świadectwem wiary mieszkańców oraz pamiątką rodzinnego ślubowania, które zostało wiernie spełnione.
Historia fundacji
Józef Król bardzo pragnął mieć syna. Modlił się więc do Boga, prosząc o wysłuchanie swojej prośby. Złożył także obietnicę, że jeśli Pan Bóg obdarzy go synem, wówczas dziecko, gdy dorośnie, własnymi rękami wzniesie figurkę na cześć i chwałę Bożą. Modlitwa została wysłuchana i na świat przyszedł syn, któremu nadano imię Tomasz. Kiedy stał się dorosłym mężczyzną, zgodnie z przyrzeczeniem zbudował figurkę jako znak wdzięczności i pamięci o Bogu.
Treść inskrypcji
Na figurce widnieje napis: „Na cześć i chwałę Panu Bogu i Trójcy Świętej zafundowali w 1894 roku Tomasz Król i Katarzyna żona. Proszą przechodniów o pozdrowienie Anielskie”. Słowa te do dziś przypominają o wierze fundatorów i zachęcają przechodniów do krótkiej modlitwy.
Grota Wierchy
Miejsce modlitwy i pamięci o św. Janie Pawle II.
Pamiątka beatyfikacji Jana Pawła II
Grota Wierchy została wybudowana jako wyraz pamięci i wdzięczności za beatyfikację Jana Pawła II. W 2011 roku miejsce to zostało poświęcone, stając się świadectwem przywiązania mieszkańców do Papieża Polaka.
Uroczystość 3 maja 2014 roku
3 maja 2014 roku przy grocie Mszę Świętą odprawił ks. kardynał Marian Jaworski. Podczas uroczystości poświęcił również pomnik Jana Pawła II, upamiętniający postać Papieża Polaka.