Category Uncategorized

Papież zamknął Drzwi Święte Bazyliki św. Piotra – zakończył się Jubileusz Nadziei

Ojciec Święty Leon XIV zamknął ostatnie Drzwi Święte Roku Jubileuszowego Nadziei. Tym samym dobiegł końca Jubileusz rozpoczęty przez papieża Franciszka 24 grudnia 2024 r. – informuje Vatican News.

06.01.2026 10:04

VATICANNEWS.VA

Litery na drzwiach, zapach kadzidła i barwne orszaki, przechodzące ulicami miast i wiosek – tak w wielu miejscach w Polsce wygląda 6 stycznia. O znaczeniu kredy, kadzidła i napisu C+M+B w kontekście uroczystości Objawienia Pańskiego opowiada ks. dr Stanisław Szczepaniec, przewodniczący Archidiecezjalnej Komisji ds. Liturgii i Duszpasterstwa Liturgicznego i konsultor Komisji Konferencji Episkopatu Polski ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. 

Objawienie, które mówi o Bogu 

Choć dziś najczęściej mówimy „Trzech Króli”, pierwotnie 6 stycznia Kościół wspominał trzy wydarzenia: pokłon Mędrców, chrzest Jezusa w Jordanie oraz cud w Kanie Galilejskiej. Wszystkie wskazywały na Jezusa jako na obiecanego Mesjasza.  

– Epifania oznacza ukazanie się. To święto Boga, który daje się poznać człowiekowi i wchodzi w jego historię – wyjaśnia ks. dr Stanisław Szczepaniec. 

Jak dodaje liturgista, znaki związane z tym dniem mają wielką siłę, ponieważ nie są jedynie dodatkiem do tradycji, ale mówią o Bogu obecnym wśród ludzi. – Te tradycje trwają, bo pomagają ludziom przeżywać wiarę – podkreśla. 

Kreda – znak, który staje się modlitwą 

W uroczystość Objawienia Pańskiego wielu wiernych sięga po kredę. Sama w sobie nie ma ona rozbudowanego znaczenia symbolicznego. – Kreda nabiera sensu dopiero wtedy, gdy służy do oznaczenia drzwi mieszkania – mówi konsultor Komisji Konferencji Episkopatu Polski ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. 

Na drzwiach pojawia się napis C+M+B lub K+M+B. W pobożności ludowej bywa kojarzony z imionami mędrców, ale liturgista wskazuje głębszą interpretację. – Najpełniejsze teologicznie odczytanie to Christus Mansionem Benedicat, czyli: „Niech Chrystus błogosławi temu domowi” – zaznacza. 

Kreda nawiązuje również do darów, które mędrcy złożyli Dzieciątku Jezus. – Podobnie jak mirra, także kreda ma sens dopiero w odniesieniu do Chrystusa. Służy do oznaczenia mieszkania, które jest Jego świątynią – wyjaśnia ks. dr Stanisław Szczepaniec. 

Pisanie liter na drzwiach nie jest więc dekoracją. – Ten znak powinien być modlitwą i wyrażeniem pragnienia, aby Chrystus błogosławił domowi i mieszkającym w nim ludziom – podkreśla liturgista. 

Co zrobić z kredą po poświęceniu? 

Przepisy liturgiczne nie regulują tego szczegółowo. – Nie ma tutaj ustalonych wskazań ani zwyczajów – wyjaśnia przewodniczący Archidiecezjalnej Komisji ds. Liturgii i Duszpasterstwa Liturgicznego. 

Obowiązuje jednak zasada szacunku. – Rzeczy pobłogosławionych nie wyrzuca się po prostu do śmietnika. Jeśli przestają być potrzebne, najlepiej spalić je albo złożyć w ziemi – zaznacza ks. Szczepaniec. 

Najważniejsze jest to, by pamiętać, że były związane z modlitwą. 

Kadzidło – woń modlitwy i obecności Boga 

Kadzidło od wieków obecne jest w Piśmie Świętym i liturgii Kościoła. – Jest jednym z najbogatszych treściowo znaków w całej historii zbawienia – zauważa ks. dr Stanisław Szczepaniec. 

Dym unoszący się ku górze symbolizuje modlitwę wznoszącą do Boga, a jego woń przypomina o Bożej obecności. Jak wskazuje liturgista, w czasach prześladowań oddanie czci bożkom poprzez spalenie kadzidła było próbą wiary; wielu chrześcijan wybierało męczeństwo, odmawiając takiego gestu. Właśnie dlatego także dziś okadzanie domu nie jest czynnością „na szczęście”. – Ten znak ma sens tylko wtedy, gdy łączy się z modlitwą i wiarą. Wyraża przekonanie, że Bóg jest obecny w tym miejscu i że chcemy oddać Mu cześć – podkreśla konsultor Komisji Konferencji Episkopatu Polski ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. 

Zauważa, że kadzidło pojawia się w liturgii także, gdy okadza się osoby. – Okadzanie człowieka przypomina, że jest on świątynią Boga. Kadzimy nie samą osobę, ale Boga, który w niej mieszka – wyjaśnia ks. dr Stanisław Szczepaniec.
Ta sama logika dotyczy mieszkania. Okadzany dom nie staje się „magicznie chroniony”, lecz zostaje powierzony Bogu. – Okadzanie domu jest wyznaniem wiary i oddaniem czci Bogu obecnemu w naszej codzienności – dodaje.

– Zapalenie kadzidła w mieszkaniu może stać się głęboką modlitwą, jeśli człowiek przeżywa je świadomie – zaznacza liturgista. 

Jak używać poświęconego kadzidła? 

Nie potrzeba go wiele. Najczęściej spala się je podczas rodzinnej modlitwy lub w uroczystość Objawienia Pańskiego. Okadzanie ma sens tylko wtedy, gdy łączy się z wiarą i modlitwą. – To musi być związane z modlitwą, która jest spójna ze znakiem. Znak mówi, że wierzę, że tu jest Bóg i że chcę Bogu oddać cześć – wyjaśnia ks. dr Stanisław Szczepaniec. 

Liturgista tłumaczy przy tym, dlaczego dziś nie błogosławi się złota. – Trudno byłoby nadać temu realną funkcję religijną, a rzeczy pobłogosławionych nie traktuje się jak zwykłego towaru – mówi. 

Tradycja, która żyje 

Objawienie Pańskie przypomina, że wiara nie zatrzymuje się na znakach, ale prowadzi głębiej – do relacji z Bogiem. Kreda, kadzidło i wszystkie związane z tym dniem zwyczaje mają jeden cel: pomóc człowiekowi odkryć, że Bóg naprawdę jest blisko i że Jego obecność obejmuje także dom, codzienność i najprostsze sprawy życia. 

– Te gesty mają sens wtedy, gdy stają się modlitwą i świadomym wyborem serca – podsumowuje ks. dr Stanisław Szczepaniec.  

Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej  

Dzisiaj obchodzimy święto Świętej Rodziny Jezusa, Maryi i Józefa, które na stałe zostało wprowadzone do liturgii Kościoła za pontyfikatu papieża Leona XIII.

Niedziela Świętej Rodziny jest także szczególnym dniem modlitwy o świętość małżeństw i rodzin. W wielu parafiach towarzyszy jej obrzęd odnowienia przyrzeczeń małżeńskich, będący wyrazem wdzięczności i zawierzenia Bogu rodzinnego życia.

Najświętsza Rodzino, módl się za nami!

Drodzy Parafianie,

w nawiązaniu do informacji podanej w połowie grudnia na Mszach św. nie jestem w stanie przybyć do waszych domów, Rodzin z darem Kolędowego Błogosławieństwa z powodu kontuzji kolana i zaplanowanej na 14 stycznia 2026 r. operacji. Z tej racji serdecznie zapraszam Was, jako Pielgrzymów Nadziei, całymi Rodzinami z wyznaczonych rejonów kolędowych, do naszego Parafialnego Domu Bożego, do Szkoły Jezusa, do Domu Mamy Maryi.

Każdego dnia będę sprawował za Was, Wasze Rodziny i w Waszych intencjach Mszę św., która zakończy się rodzinnym i indywidualnym Błogosławieństwem relikwiami św. Jana Pawła II, Patrona Rodzin oraz wręczeniem kolędowego pakietu, abyście w swoich domach i Rodzinach mogli odprawić modlitwę błogosławieństwa. Od godz. 16.30 będziemy adorować Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie.

Będzie także możliwość złożenia ofiary kolędowej, jako podziękowania za całoroczną pracę duszpasterską ks. Proboszcza, a także tradycyjne podziękowanie Ministrantom i Lektorom za ich posługę.

REJON	DATA	godz.	OD KOGO
I	27 XII	17.00	Grota Wierchy – od Państwa Zawada do Izabela i Tomasza Grajny.
II	29 XII	17.00	Od Pana Bolesława Nosal do Haliny i Kazimierza Ziomek
III	30 XII	17.00	Od Pani Janiny Tyl i Państwa Śliwów do Państwa Teresy i Marcina Sowa.
IV	03 I	17.00	Tarnawa Górna – od Państwa Kozina do Państwa Siwiec.
V	05 I	17.00	Od Państwa Krzak do Państwa Mikołajek
VI	07 I	17.00	Od Pani Władysławy Ficek do Ireny Szklarczyk i Państwa Maciaszek.
VII	08 I	17.00	Od Pani Barbary Ćwiękała i Państwa Żurek do Państwa Gancarczyk.
IX	09 I	17.00	Rówieniec – od Pani Łucji Wątroby i Państwa Solak do Pani Marii Szczygieł.
VIII i X	10 I	17.00	1) Rówieniec – od Państwa Elżbiety Opala do Państwa Doroty i Czesława Cholewa. 2) Rówieniec – Za lasem – od Pana Jacka i Ewy Szafarczyk do Państwa Palarskich.