AKTUALNOŚCI

Od początku istnienia tj. od 1 połowy XIV wieku Śleszowice należały do parafii w Mucharzu. Mieszkańcy przez wiele lat wznosili modły do Boga, gromadząc się wokół kaplicy z 1749 roku, stojącej do dziś w centrum miejscowości.

Dopiero w latach 70. ubiegłego stulecia zaczęto odprawiać w niej niedzielne nabożeństwa. Pierwotnie w kaplicy w ołtarzu głównym umieszczony był obraz Matki Bożej Częstochowskiej. Śleszowianie dwukrotnie fundowali kopie obrazu Madonny Jasnogórskiej, które przywozili z pielgrzymek do Częstochowy. Pierwszy raz kopia obrazu Matki Bożej została sprowadzona do kaplicy najprawdopodobniej pod koniec XVIII wieku. W czasie II wojny światowej Niemcy wycięli z ram i spalili wizerunek Matki Bożej. Ponownie obraz został zakupiony w 1946 roku. Po 36 latach przeniesiono obraz Pani Jasnogórskiej do kościoła w Śleszowicach, wybudowanego w latach 1981-1996, którego jest Patronką.

Plac pod budowę świątyni ofiarowali Janina i Józef Tylowie. 8 sierpnia 1982 roku kardynał Franciszek Macharski, metropolita krakowski, poświęcił plac budowy i fundamenty. Projekt architektoniczny wykonali: Jerzy Wzorek, Marek Cempla i Kazimierz Binek, za który uzyskali pierwszą nagrodę w Warszawie. Kamień węgielny 2 czerwca 1985 roku poświecił kardynał Macharski.

Budowniczym murowanej świątyni o nowoczesnej bryle architektonicznej, posiadającej 35m długości oraz 500 m² powierzchni na dwóch kondygnacjach jest ks. Jan Marcisz, najpierw wikariusz, a później proboszcz parafii w Mucharzu. Dom Boży stanowi wotum wdzięczności mieszkańców Śleszowic za 600 lat opieki Matki Bożej Częstochowskiej nad naszym narodem i za Papieża – Polaka z wadowickiej ziemi Świętego Jana Pawła II.

Ks. Jan Marcisz podkreślił, że: „Świątynię wzniesiono dzięki ofiarności i pracy mieszkańców Śleszowic, całej parafii Mucharz, pobliskich wspólnot z Krzeszowa, Choczni i pomocy dobrodziejów. To wielkie wspólne dzieło, które służyć będzie pokoleniom na cześć i chwałę Bogu i Jego Matce”.

Biskup Kazimierz Nycz w listopadzie 1985 roku poświęcił kościelne dzwony: Anielę, Maryję i Józefa. Głównie z inicjatywy ks. Jana Marcisza, ks. Stanisława Salawy, śp. Józefa Gąsiorka – wieloletniego radnego, byłego wójta gminy Zembrzyce i mieszkańców wsi w latach 90-tych XX wieku powstał cmentarz tuż za kościołem.

Świątynię konsekrował 15 grudnia 1996 roku kardynał Franciszek Macharski, który w czasie uroczystości skierował do wiernych następujące słowa: „Dzisiaj w tym wielkim dniu splotły się wasze serca, wiara, nieustępliwość i ręce z sercem i dłońmi samego Boga. Daliście z siebie bardzo wiele. Po kilkunastu latach pracy można czuć się zmęczonym, na pewno u wielu oczy i siły znacznie już osłabły. Jednak po waszej ofierze zostanie znak – ten dom Boży, rzucony pomiędzy śleszowickie pagórki i zbocza. Ten żywy pomnik będzie wołał pamiętaj – żeby nie ustała wiara i ufność. Każdy z was niech rozgrzeje te zimne mury miłością. Nie zmarnują się trudy i wysiłki, gdy przeżywać tu będziecie wraz z Maryją tajemnice Odkupienia, gdy będzie to miejsce wszystkich waszych powrotów”.

Ks. kardynał Franciszek Macharski dekretem z dnia 4 kwietnia 1999 roku erygował parafię w Śleszowicach pod wezwaniem Matki Bożej Częstochowskiej i nadał jej kościelną osobowość prawną. Proboszczem wówczas został mianowany ks. kanonik licencjat Stanisław Salawa.

Parafianie w ołtarzu głównym czczą wizerunek Matki Bożej Częstochowskiej. W świątyni znajduje się cenny posąg Matki Bożej Bolesnej z około 1470 roku.

Kazimierz Surzyn

Źródła: https://sucha24.pl/artykul/kosciol-w-sleszowicach/908884 oraz

1. Kuria Metropolitarna w Krakowie.
2. Dokumenty parafii w Śleszowicach.
3. Kazimierz Surzyn, W Śleszowicach utworzono parafię, Źródło nr 26, Kraków, 1999.
4. Kazimierz Surzyn, Rys Historyczny Śleszowic, Tarnawy Dolnej i Tarnawy Górnej, Wadowice, 2003.

IKONY ŚWIĘTEJ RODZINY W RODZINACH

Parafia p.w. Matki Bożej Częstochowskiej Śleszowice 2022 r.

Plan peregrynacji w Rodzinach.

Czas spędzony w obecności Ikony, to czas spędzony w obecności Świętej Rodziny i ze Świętą Rodziną. Ma być wypełniony osobistą kontemplacją (rozważaniem, czytaniem Ikony), modlitwą wspólną, czytaniem Pisma św., śpiewaniem pieśni, słuchaniem rozważań czytania Ikony z kazań pasyjnych.

To też czas podejmowania konkretnych czynów nawrócenia wobec współmałżonka, dzieci i rodziców.

Na peregrynację nie zapraszamy sąsiadów,

a szczególnie na część III – pojednanie w rodzinie.

1. Udział w nabożeństwie i Mszy św. wieczornej.

2. Po Mszy św. przeniesienie Ikony do domu i ustawienie na przygotowanym miejscu, przybranym kwiatami i świecami (świecą).

3. Śpiew „Przybądź Duchu Święty”.

4. Rodzinne powitanie Ikony.

5. Koronka do św. Rodziny (do odmawiania na różańcu).

Część I – Rodzina wieczernikiem modlitwy i komunii, szkołą ewangelizacji, domowym Kościołem.

WIECZOREM:

1. Odmówić Litanię do św. Rodziny I.

2. Uświadomić sobie czym jest Ikona.

3. Czas na osobistą modlitwę.

4. Odmówić część radosną Różańca św.

5. Wspólna uroczysta kolacja.

6. Odczytać fragment ewangelii o narodzinach Pana Jezusa.

7. Śpiewanie kolęd.

8. Wspólny pacierz i modlitwa kończące dzień.

RANO:

1. Wspólna modlitwa poranna.

2. Odczytać fragment ewangelii o Chrzcie Pana Jezusa, aż do Kany Galilejskiej.

3. Śpiew pieśni.

4. Wspólne śniadanie.

5. Część Światła Różańca św.

6. Czas indywidualnej modlitwy.

7. Wspólne czytanie Pisma św. i rozmowa o przeczytanym wydarzeniu.

8. Śpiew pieśni przygodnych o działalności Jezusa.

9. W południe: „Wesel się Królowo miła” lub Anioł „Pański”.

Część II – Rodzina miejscem prawdy, przebaczenia i Pojednania.

W POŁUDNIE:

1. Odczytać opis męki Pana Jezusa.

2. Śpiew pieśni wielkopostnych i pokutnych.

3. Odmówić część bolesną Różańca św.

4. Pozostały czas wykorzystać na ciszę, refleksję nad relacjami w rodzinie i rachunek sumienia.

5. Można odprawić Drogę Krzyżową.

6. O godz. 14.45 – nabożeństwo pokutne z osobistym wzajemnym pojednaniem się.

7. 15.00 Koronka do Bożego Miłosierdzia.

8. Pieśń „Zwycięzca śmierci”.

Część III – Sakralny charakter Rodziny, piękno Małżeństwa i Rodziny w Bożym zamyśle.

POPOŁUDNIU:

1. Odczytać opis zmartwychwstania Pana Jezusa i Zesłania Ducha Świętego.

2. Śpiew pieśni wielkanocnych.

3. Odmówić część Chwalebną Różańca św.

4. Ok. 17.00 śpiew hymnu do Ducha Świętego.

5. Odnowienie przyrzeczeń małżeńskich wobec dzieci i rodziny.

6. Odmówić Litanię do św. Rodziny II.

7. Pożegnanie w domu.

ZAKOŃCZENIE:

1. Ok. godz. 17.25 wnieś Ikonę do kościoła i ustawić na stoliku lub przekazać Ikonę sąsiadom.

2. Uczestniczyć w Kościele czynnie w nabożeństwie i Mszy św.

3. Istnieje możliwość skorzystania z Sakramentu Pokuty pół godziny przed Mszą św.